เกิดจากอะไรครับ

เกิดจากอะไรครับ

4 Likes

ลำไยยิ้ม หรือลำไยแตกเนื่องได้รับน้ำมาก ฝนตก ในระยะผลแก่ผลจะหยุดการเจริญเติบโตและพัฒนาคุณภาพรวมทั้งหยุการขยายของผล ช่วงใดก็ตามที่พืชขาดน้ำมาก่อนแล้วได้รับน้ำมากเกินไป เช่นฝนตกหนัก ผลก็จะแตก
การป้องกันแก้ไข
1.ตัดแต่งกิ่งออกให้โปร่ง
2.ทำทางระบายน้ำออกจากแปลง
3.กำจัดวัชพืชไม่ขวางทางระบายน้ำ
4.ในช่วงผลใหญ่ให้ฉีดแคลเซี่ยม 50-100มิลลิลิตร /น้ำ 200 ลิตรช่วยทำให้ผนังเซลล์แข็งแรงทุกๆ7-10 วัน 2-3 ครั้ง
5.การให้ปูนโดโลไมท์ เพื่อปรับสภาพดินก็จะช่วยได้เช่นกัน
ครับเจอกันเกือบทกผลไม้เช่น ลำไย ลิ้นจี่ มังคุด ลองกอง ส้ม องุ่น มะม่วงเป็นต้น

2 Likes

น่าจะเป็นโรคเปลือกผลเน่าแตก ที่มีโอกาสเกิดจากเชื้อรา ๒ ชนิด
อาการเปลือกผลแตกเป็นทางยาวจากด้านขั้วผลมายังด้านล่าง บริเวณรอยแตกส่วนใหญ่จะเห็นรอบคราบสีน้ำตาลเข้ม เนื้อผลจะดันบวมออกมาด้านนอกบริเวณรอยแตก ทำให้น้ำหวานไหลออกมาและมีเชื้อราหลายชนิดขึ้นปกคลุมบริเวณรอยแผลและขั้วผล บางครั้งยังไม่แสดงอาการผลแตก แต่ภายในผลเน่าเสียทั้งหมด มีกลิ่นเหม็น อาการเน่าลักษณะนี้ส่วนใหญ่จะเกิดกับลำไยผลแก่ใกล้เก็บเกี่ยว

การพ่นปุ๋ยและฮอร์โมนพืชบางชนิดทางใบมากเกินความจำเป็นมีส่วนช่วยทำให้ผลลำไยมีอัตราการแตกสูงขึ้น การขยายตัวของเนื้อผลและเปลือกผลไม่สมดุลกัน เนื้อลำไยประกอบด้วยเซลล์ที่อ่อนนุ่มมีการยืดหดตัวสูง ส่วนเปลือกผลลำไยจะแข็งยืดหดตัวได้ต่ำกว่า ไม่สามารถรองรับปริมาณการขยายตัวของส่วนเนื้อได้ ส่วนของเนื้อผลจึงดันให้เปลือกแตกออก ประกอบกับผลลำไยที่เกิดจากการบังคับให้ออกดอกติดผลทุกปี และมีจำนวนผลต่อช่อสูงมากผลลำไยจึงมีเปลือกบางกว่าปกติทำให้ผลแตกง่ายขึ้น

แนวทางการจัดการ
๑.หลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตแล้ว ควรฟื้นฟูต้นลำไยให้แข็งแรงสมบูรณ์ ตัดแต่งกิ่งและทรงพุ่มให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก
๒. ให้น้ำอย่างสม่ำเสมอและเพียงพอต่อความต้องการของพืช โดยเฉพาะในช่วงระยะเวลาการติดผล ต้นลำไยที่ได้น้ำไม่เพียงพอในขณะที่ผลผลิตใกล้เก็บเกี่ยว เมื่อมีการดูดน้ำเข้าต้นและผลมากอาจเป็นสาเหตุให้ผลแตกได้ ส่วนลำไยที่มีการให้น้ำอย่างสม่ำเสมอ พบว่าลำไยมีอัตราการแตกน้อยมาก
๓.ลดอัตราการให้ปุ๋ยและฮอร์โมนพืชทางใบ โดยเฉพาะในช่วงระยะพัฒนาการของผล
๔.ในระยะเริ่มติดผล พ่นสารป้องกันกำจัดโรคพืช เพื่อป้องกันการเข้าทำลายของเชื้อสาเหตุโรคผลเน่า เช่น สารในกลุ่มรหัส1 (เบนโนมิล คา ร์เบนดาซิม )หรือ สารกลุ่มรหัส 3 (ไตรฟอรีน โพรคลอราช ไดฟิโนโคนาโซล อีพ๊อกซีโคนาโซล เฮกซาโคนาโซล ไมโคลบิวทานิล โพรพิโคนาโซล ทีบูโคนาโซล เตตรานาโซล ) สารกลุ่มรหัส 11 (อะซ๊อกซีสโตรบิน ไพราโคสโตรบิน ครีโซซิมเมทิล ไตรฟล๊อกซีสโตรบิน) หรือ สารอื่นๆที่เป็นสารผสมกับสารเหล่านี้ เป็นต้น โดยใช้ผสมหรือสลับกับสารประเภทสัมผัส เช่น สาร แมนโคเซ็บ โปรพิเนป คลอโรทาโลนิล เป็นต้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของสารฯ และป้องกันการดื้อของเชื้อสาเหตุโรคพืช

2 Likes